ELST – Slapen deed Bianca Hachmang (49) uit Spankeren vannacht niet. Samen met familie en vrienden ploeterde ze de hele nacht door om oliebollen, krentenbollen en appelbeignets te maken. Al 23 jaar staat ze met haar kraam ’s winters in Elst, óók op die belangrijkste dag van het jaar.
Als Bianca om klokslag acht uur in de ochtend op oudejaarsdag de klep van haar kraam opent, staat er al een flinke rij liefhebbers klaar om een zakje bollen bij haar scoren. “Het is ongelofelijk, maar waar”, zegt ze. “Daar wil je goed op voorbereid zijn, dus werken we de dag van tevoren de hele nacht door.”
Pa is zenuwachtig
Dat is een heuse familieoperatie. “Mijn dochter staat in Etten met een kraam en mijn schoonzoon in Doetinchem. En de laatste drie dagen voor 31 december hebben we een oliebollenlijn bij ons thuis in Spankeren, daar regelt mijn man alles.”
“Daar staan ze de hele dag bij te bakken en te verkopen. Is er iets op in een kraam, dan komt mijn vader dat langsbrengen. Hij is 76 maar wil nog altijd erbij zijn, hand- en spandiensten doen. Hij is altijd zenuwachtig voor deze dag want hij weet hoe belangrijk die voor ons is.”
Generatie op generatie
Want zijn vrouw, Bianca’s moeder, stond ook jarenlang ‘s winters in een oliebollenkraam. “Mijn opa zat al in de oliebollen, van hem heb ik de passie geërfd. We zijn een kermisfamilie, in de zomer zijn de attracties onze inkomsten en in de winter de oliebollen. Dat is van generatie op generatie aan elkaar doorgegeven.”
“Ik ben daardoor oliebollen-minded”, vervolgt ze. “En erg perfectionistisch. De kraam is haast mijn kindje. Ik kan er ‘s nachts wakker van liggen als we nieuwe meel krijgen. Daar moeten we ons recept op aanpassen. Het resultaat móét goed zijn.”
Weersomstandigheden spelen daarbij ook mee. “We hebben geen bakkerij waar het altijd twintig graden is. Is het koud, vochtig of juist warm, dan moeten we daar rekening mee houden.” Maar, zegt ze, door de ervaring die de familie heeft, komt het altijd wel goed.
Zat wordt ze de bollen nooit. “Ik eet nog elke dag een krentenbol. En soms wel twee, hoor. Meestal ‘s ochtends en soms ‘s middags. Naturel bollen vind ik niets aan.” Gaat dat dan nooit vervelen? “Nee joh, jij eet toch ook elke dag brood? En ik moet blijven proeven, natuurlijk.”
Ontelbaar aantal bollen
Vandaag staat Bianca nog de hele dag in Elst. Op de vraag hoeveel bollen ze wel niet verkoopt, kan ze geen antwoord geven. Er is gewoonweg geen beginnen aan om dat bij te houden. “Ik tel niet”, zegt ze. “Dat ken ik niet. Ik zorg gewoon dat de toonbank vol blijft liggen en dat de mensen tevreden zijn.”
Om zes uur vanavond hoopt ze naar huis te gaan. Daar staat dan een grote pan boerenkool voor de hele familie klaar. Samen sluiten ze de dag af. “Dat is traditie”, zegt ze. “Daarna ga ik douchen. Of mijn haar blijft lijft stinken? Dat valt mee, hoor. Je wast je haar en het is klaar. Vis is viezer”, zegt ze, met een knipoog. “En dan is het hopen dat ik mijn ogen openhoud tot twaalf uur. Om kwart over twaalf ga ik naar bed, dan vind ik het wel mooi geweest.”
Waterschappen waarschuwen: spoel geen oliebollenvet door de gootsteen
