RHEDEN – Column: Er is paniek bij de regio. Je ziet het bijna voor je. In Deventer gaat een lampje knipperen. In Zutphen wordt koffie koud. In Apeldoorn schuift iemand nerveus met stoelen. En op de redactie van de Gelderlander wordt nog eens gekeken of er niet nóg een risico te vinden is. Want Brummen kijkt naar Rheden. En dat is blijkbaar een probleem bij de regionale krant.
Geen midden, wel risico’s
Wie de artikelen leest, ziet geen neutrale verslaggeving, maar een vast patroon. De fusie met Rheden wordt steevast neergezet als ingewikkeld, risicovol en twijfelachtig. Kansen staan ergens onderaan. Als ze al genoemd worden. Het midden ontbreekt. De conclusie lijkt al geschreven, alleen het nieuws moet er nog bij gezocht worden.
Andere regio. Andere politie. Andere GGD. Andere samenwerking. Het rijtje komt in elk artikel terug, alsof het om een rampenrapport gaat. Alsof een ambulance ineens de Posbank niet meer op kan omdat Brummen niet meer bij Apeldoorn hoort, maar straks bestuurlijk richting Velp kijkt.
Dorpen versus stad
Ondertussen gaat het amper over wat wél klopt. Twee plattelandsgemeenten, zoals ik al eerder schreef. Dieren, Velp, Ellecom, De Steeg, Laag-Soeren en Spankeren aan de ene kant. Brummen, Eerbeek, Empe en Tonden aan de andere. Zelfde schaal. Zelfde mentaliteit. Zelfde soort problemen. Maar dorpsgevoel verkoopt minder goed dan bestuurlijke angst.
Zutphen daarentegen krijgt structureel het voordeel van de twijfel. Logisch. Stabiel. Verstandig. Dat het een stad is en Brummen geen stad wil worden, wordt weggezet als bijzaak. Het stedelijke karakter verdwijnt ergens tussen de financiële tabellen.
Wie waarschuwt, mag spreken
Opvallend is ook wie er veel aan het woord komen. Regio Stedendriehoek. Politie. Veiligheidsregio. Huisartsen. Allemaal partijen die vooral belang hebben bij géén verandering. Hun zorgen worden groot gebracht. Hun brieven breed uitgemeten. Dat zij hun eigen organisatie verdedigen, blijft onbesproken.
Ron König, burgemeester van Deventer en voorzitter van de Stedendriehoek, mag waarschuwen, twijfelen en sturen. Dat hij niet namens Brummen spreekt, maar namens een regio die een gemeente dreigt te verliezen, wordt zelden benoemd. Dat heet geen objectieve afstand, dat heet meespelen.
Rheden zegt ja
En dan Rheden. Alle raadsleden positief. Zonder uitzondering. Dat is geen detail. Dat vindt ik als columnschrijver zeldzaam. Maar in de krant voelt het bijna ongemakkelijk, alsof het niet te hard mag klinken. Want eensgezindheid past niet lekker bij het frame van twijfel en risico.
Het woord ‘onrust’ valt vaak. “Eerste vijf jaar onrust.” Alsof inwoners van Dieren en Eerbeek elkaar niet begrijpen. Alsof Laag-Soeren en Brummen op verschillende planeten liggen. Het klinkt spannend, maar het blijft vooral suggestief.
Feit is: regio’s zijn geen heilige huisjes. Gemeenten mogen wisselen. Dat kan. Dat mag. Dat gebeurt. Maar in de berichtgeving klinkt het alsof Brummen de grens over wil met een koffer vol staatsgeheimen.
Samen sterker
Brummen is klein. Kwetsbaar. Staat onder druk. Rheden zegt: wij herkennen dat. Wij passen. Wij doen dit samen. Geen stad die opslokt, maar dorpen die elkaar versterken.
Dat is geen roekeloze sprong. Dat is een keuze.
Conclusie: open ogen houden
Misschien is dat precies wat schuurt. Niet de fusie zelf, maar het feit dat Brummen en Rheden hun eigen toekomst bepalen. Zonder toestemming van de regio. En zonder de zegen van de krant.
Wie de artikelen leest, ziet dat de Gelderlander niet neutraal is, maar voortdurend risico’s uitvergroot en kansen systematisch wegpoetst om de fusie in een kwaad daglicht te zetten.
Gelukkig zijn er alternatieven
Gelukkig doen de andere media niet mee aan het gestook van de Gelderlander. RhedenNieuws en Regiobode houden het eenvoudig. Politiek? Fusie? Vergeet het maar. Daar lees je nauwelijks iets over. Het draait vooral om persberichten en advertenties. Alles wordt netjes letterlijk geplaatst wat binnenkomt, tot grote vreugde van de lokale verenigingen. Eigenlijk een verlengstuk van de gemeente zelf, maar dan wel een erg beleefde.
De Regiobode doet het nog spectaculairder. Ze hebben een oplage van 47.000 kranten per week, maar die verspreiden ze over dertig dorpen. En heef veel mensen krijgen de krant nog steeds niet in de gemeente Rheden.
Nieuws over Rheden? Bijna niets. In plaats daarvan lees je persberichten over Hall, Angerlo, Laag-Keppel, Bronckhorst, Loenen, Klarenbeek en Drempt. Dorpen waarvan sommige bestaan voor mij alleen op de landkaart. Over mijn eigen dorp staat er bijna niets meer. Het voelt een beetje alsof je een vriendenboek leest en de pagina van je beste maatje is verdwenen.
Kortom: voor echt lokaal nieuws over Rheden en Brummen hoef je niet bij de Gelderlander te zijn. En zeker niet bij de Regiobode, waar het lijkt alsof je een verzameling persberichten doorbladert met af en toe een dorp dat je kent. RhedenNieuws en Regiobode: handig voor berichten, maar vergeet alles wat spannend of relevant is.
Groetjes, David Janssen
Meer columns van mij, je leest ze hier.
